Własciwie nie miałam nigdy pomysłu co będzie w tym blogu.
Kiedyś prowadziłam ten dziennik prawie kazdego dnia, zapisując, co się dzieje, na bieżąco dokumentując wydarzenia.
Teraz nawet nie mam sił i chyba odwagi by zajrzeć w przeszłość.
Postała pewna gruba kreska, odgraniczająca "tamto" od "tego" i nie chcę wiedzieć dlaczego, nei chcę pamiętac tamtych dni i chciałabym, by jak najmniej mnie z "tamtym" łączyło.
Wielu znajomych z tamtych dni po prostu znikło. Większość dlatego, że ja wolałam, by znikli. Nie chciałam, by ktos pamiętał mnie na kolanach, mnie zhańbioną, mnie ciągle zgnojoną.
Teraz chyba wrócę do pisania tego bloga. Tak potrzebuję.
skomentuj (0)
A ja nadal nie wiem co i jak i nadal nie moge rozpocząć żałoby.
To straszne.
skomentuj (0)
